Skip to main content

Reprezentacja w postępowaniach sądowych

reprezentacja w postępowaniach sądowych

Kancelaria świadczy pomoc prawną w zakresie reprezentowania swoich Klientów przed sądami powszechnymi wszystkich instancji.

Kogo reprezentujemy

Reprezentujemy osoby fizyczne, prawne, a także podmioty nieposiadające osobowości prawnej. Często naszymi Klientami są osoby fizyczne w sporach z bankami, w tym również tzw. frankowicze, w postępowaniach z innymi instytucjami finansowymi.

Skuteczna reprezentacja

Z sukcesem reprezentowaliśmy wierzycieli i dłużników w postępowaniach o zapłatę, w postępowaniach egzekucyjnych.

Z sukcesem reprezentowaliśmy naszych Klientów i im doradzaliśmy w następujących postępowaniach sądowych:

  • o ochronę wierzyciela w razie niewypłacalności dłużnika,
  • o zabezpieczenie wierzytelność,
  • w postępowaniach odszkodowawczych przeciwko członkom zarządu.

Sukcesy doradcze

Z sukcesem doradzaliśmy dłużnikom w postępowaniach upadłościowych w tym również o zmianę układu.

Proszę pamiętać, że nasza kancelaria jest zawsze gotowa do pomocy prawnej nawet w trudnych sprawach upadłościowych. Można polegać na naszym doświadczeniu. Zapraszamy do kontaktu.


ZAMAWIAM KONSULTACJĘ

Postępowanie sądowe

Postępowanie sądowe to inna nazwa procesu sądowego, co jest określeniem zbiorczym na toczące się przed sądami postępowania w danej sprawie. Postępowania mogą się toczyć w różnych sytuacjach, ale łączy je rozpoznawanie przed sądami. Nie trzeba samodzielnie przed nimi występować – można skorzystać z możliwości reprezentowania przed profesjonalistę, np. radcę prawnego. Jednak, przed wdaniem się wspór, warto wcześniej zapoznać się z rodzajami postępowań sądowych, w szczególności w sprawach cywilnych.

Co do zasady, postępowania dzielimy na:
– postępowanie cywilne
– postępowanie karne
– postępowanie administracje
– postępowanie egzekucyjne
– postępowanie w sprawach o wykroczenie.

Postępowanie sądowe – rodzaje

Jeśli chodzi o podstawowy podział postępowań sądowych w sprawach cywilnych, dzielą się one na:
– postępowania rozpoznawcze
– postępowania zabezpieczające
– postępowania egzekucyjne
– postępowania międzynarodowe.

W wymienionych powyżej postępowaniach występują różne podmioty. W postępowaniu cywilnym będą to najczęściej powód i pozwany. Tu występują również wnioskodawca i uczestnik lub uczestnicy. W postępowaniu karnym będą to, pokrzywdzony, podejrzany, a na dalszym jego etapie oskarżyciel i oskarżony. Osoby te mogą mieć swoich pełnomocników, reprezentujących stronę przed sądem i zajmujących się ich sprawami.

Charakterystyka postępowań sądowych w sprawach cywilnych

Postępowania dzielą się na:

– postępowanie rozpoznawcze, w ramach którego dana sprawa jest rozpoznawana i rozstrzygana. W ramach postępowania rozpoznawczego, wyróżniamy dalsze postępowania, tj. postępowanie nakazowe, postępowanie upominawcze, postępowanie uproszczone, europejskie postępowanie nakazowe, europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń, elektroniczne postępowanie upominawcze.

– postępowanie zabezpieczające , w ramach którego dochodzi do realizacji orzeczenia;

– postępowanie egzekucyjne, w ramach którego następuje realizacja określonych praw oraz obowiązków i ma charakter przymusowy;

– postępowanie międzynarodowe,  to proces regulujący międzynarodowe postępowanie cywilne.

Sprawy cywilne rozpoznawane są przez sądy powszechne (rejonowe, okręgowe, apelacyjne), w pewnych sytuacjach również przez Sąd Najwyższy.

Sprawa może być rozpoznana w ramach postępowania nakazowego, tylko na pisemny wniosek powoda zgłoszony w pozwie. Dodatkowo, sąd wydaje nakaz zapłaty w tym postępowaniu, jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego albo świadczenia rzeczy zamiennych.  Kodeks postępowania cywilnego wprowadza dodatkowe przesłanki rozpoznania sprawy w postępowaniu nakazowym, tj. aby fakty uzasadniające dochodzone roszczenie były udowodnione dołączonymi do pozwu: dokumentem urzędowym, zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem, wezwaniem dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu, zaakceptowanym przez dłużnika żądaniem zapłaty, zwróconym przez bank i niezapłaconym z powodu braku środków na rachunku bankowym.

Sąd wyda również nakaz zapłaty:

– przeciwko zobowiązanemu z weksla lub czeku należycie wypełnionego, których prawdziwość i treść nie nasuwają wątpliwości,

– na podstawie dołączonej do pozwu umowy, dowodu spełnienia wzajemnego świadczenia niepieniężnego, dowodu doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku jeżeli powód dochodzi należności zapłaty świadczenia pieniężnego, odsetek lub zwrotu kosztów odzyskiwania należności w transakcjach handlowych określonych w ustawie o terminach zapłaty w transakcjach handlowych.

Sąd może  wydać nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, jeżeli bank dochodzi roszczenia na podstawie wyciągu z ksiąg bankowych podpisanego przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banku i opatrzonego pieczęcią banku oraz dowodu doręczenia dłużnikowi pisemnego wezwania do zapłaty.

Wydając nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, sąd orzeka, że pozwany ma w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia nakazu zapłaty zaspokoić roszczenie w całości wraz z kosztami albo wnieść w tym terminie zarzuty.  Z chwilą wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, jest on tytułem zabezpieczającym, wykonalnym bez nadawania mu klauzuli wykonalności, natomiast nakaz zapłaty wydany na podstawie weksla lub czeku staje się natychmiast wykonalny po upływie terminu do zaspokojenia roszczenia.

W postępowaniu upominawczym nakaz zapłaty zostanie wydany, jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego a w innych sprawach, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Sprawy w postępowaniu upominawczym rozpoznawane są na posiedzeniu niejawnym. Jednak nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym nie może być wydany, jeżeli według treści pozwu:

– roszczenie jest oczywiście bezzasadne,

– twierdzenia co do faktów budzą wątpliwości,

– zaspokojenie roszczenia zależy od świadczenia wzajemnego,

– miejsce pobytu pozwanego nie jest znane albo gdy doręczenie mu nakazu nie mogło nastąpić w kraju.

W nakazie zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym, sąd nakazuje pozwanemu, żeby w ciągu dwóch tygodni od doręczenia nakazu zaspokoił roszczenie w całości wraz z kosztami albo w tym terminie wniósł do sądu sprzeciw.  W części zaskarżonej sprzeciwem nakaz zapłaty tracie moc.  Sprzeciw jednego tylko ze współpozwanych o to samo roszczenie oraz co do jednego lub niektórych uwzględnionych roszczeń  powoduje utratę mocy nakazu jedynie co do nich.

W postępowaniu uproszczonym rozpoznawane są sprawy o świadczenie, których wartość nie przekracza dwudziestu tysięcy złotych.  W postępowaniu tym rozpoznawane są również sprawy o roszczenia z rękojmi lub gwarancji – jeżeli wartość przedmiotu umowy nie przekracza dwudziestu tysięcy złotych. Z wyżej wymienionych spraw, nie będą rozpoznawane w postępowaniu uproszczonym sprawy:

– które należą do właściwości sądów okręgowych,

– małżeńskich i z zakresu stosunków między rodzicami i dziećmi,

– z zakresu prawa pracy rozpoznawanych z udziałem ławników,

– z zakresu ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem spraw wymienionych w art. 4778 § 2 kpc ( np. sprawy o zasiłek chorobowy, wyrównawczy, opiekuńczy, macierzyński oraz pogrzebowy, o świadczenie rehabilitacyjne)  i spraw o rentę.

Po rozpoznaniu sprawy w postępowaniu uproszczonym, sąd wydaje wyrok, od którego przysługuje apelacja.

W europejskim postępowaniu nakazowym Sąd rozpoznaje sprawę, jeżeli są spełnione warunki określone w przepisach rozporządzenia (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiającego postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty (Dz.Urz. UE L 399 z 30.12.2006, str. 1, z późn. zm.).  Co do zasady będą to transgraniczne roszczenia pieniężne, które pozwany uznał za bezsporne.  Pozew o zapłatę musi być sporządzony na specjalnym formularzy, jeżeli nie jest on dotknięty brakami  to sąd wyda nakaz zapłaty. Z chwilą wydania nakazu zapłaty stanowi on tytuł zabezpieczania. Nakaz zapłaty staje się tytułem wykonawczym po upływie terminu do wniesienia sprzeciwu. W tym ostatnim przypadku, nakaz zapłaty traci moc a sprawa dalej jest rozpoznawana we właściwym trybie.

Orzeczenie wykonywane jest zgodnie z przepisami krajowymi i procedurami państw członkowskich, na terenie którego orzeczenie jest wykonywane.

W europejskim postępowaniu w sprawie drobnych roszczeń, rozpoznawane są sprawy, które spełniają warunki określone w przepisach rozporządzenia (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiającego europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń. Co do zasady dotyczy ono  roszczeń, w których wartość przedmiotu sporu nie przekracza 5 000 EUR. Podobnie jak w przypadku europejskiego postępowania nakazowego, tu również pozew o zapłatę musi być sporządzony na specjalnym formularzy. Wyrok wydany w europejskim postępowaniu w sprawie drobnych roszczeń, podlega wykonaniu w innych państwach członkowskich UE na podstawie zaświadczenia wydanego przez sąd i odpisu orzeczenia.

Orzeczenie wykonywane jest zgodnie z przepisami krajowymi i procedurami państw członkowskich, na terenie którego orzeczenie jest wykonywane.

W elektronicznym postępowaniu nakazowym jest również wydawany nakaz, o ile sprawa dotyczy roszczeń, które stały się wymagalne w okresie trzech lat przed dniem wniesienia pozwu. Powód, wnosi pozew wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Co do zasady, jeżeli sąd ustali, że brak jest podstaw do wydania nakazu zapłaty przekazuje on sprawę do sądu według właściwości ogólnej. Pozwany ma prawo do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty, do którego nie ma obowiązku dołączenia dowodów.  W razie prawidłowego wniesienia sprzeciwu nakaz zapłaty traci moc w całości, a sąd przekazuje sprawę do sądu według właściwości ogólnej.

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ O POSTĘPOWANIU SĄDOWYM